Διονύσιος Σολωμός : Απόσπασμα από το ποίημα: ''Ύμνος εις την Ελευθερίαν'

 

Άργειε νά 'λθη εκείνη η μέρα

κι ήταν όλα σιωπηλά,

γιατί τά 'σκιαζε η φοβέρα

και τα πλάκωνε η σκλαβιά.

 

Δυστυχής! Παρηγορία

μόνη σου έμενε να λες

περασμένα μεγαλεία

και διηγώντας τα να κλαις.

 

Και ακαρτέρει και ακαρτέρει

φιλελεύθερη λαλιά,

ένα εκτύπαε τ' άλλο χέρι

από την απελπισιά,

 

Κι έλεες: ''Πότε, α, πότε βγάνω

το κεφάλι από τσ' ερμιές;''.

Και αποκρίνοντο από πάνω

κλάψες, άλυσες, φωνές.

 

Τότε εσήκωνες το βλέμμα

μες στα κλάιματα θολό,

και εις το ρούχο σου έσταζ' αίμα,

πλήθος αίμα ελληνικό.

 

Με τα ρούχα αιματωμένα

ξέρω ότι έβγαινες κρυφά

να γυρεύης εις τα ξένα

άλλα χέρια δυνατά.

 

Μοναχή το δρόμο επήρες,

εξανάλθες μοναχή'

δεν είν' εύκολες οι θύρες

εάν η χρεία τες κουρταλή. 

 

Διονύσιος Σολωμός

Απόσπασμα από το ποίημα:

''Ύμνος εις την Ελευθερίαν'